emeğe dair..
kafasına bir parça yemeni dolayıp mutfağa giriyor kadınlardan biri. ellerini şöyle bir yıkayıp üç-beş soğan çıkartıyor çekmecedeki poşetten ve öğle için yemeği hazırlamaya koyuluyor. bir diğeri geliyor o sırada;- hacer abla benim aşağıda işim bitti gibi , istersen sana yardım edeyim.
diyor ve de o da dolaptan bir rende çıkarıp işe koyuluyor.
aşağıdaki kadınlar arasında birisi türkü söylüyor, mutfağa kadar geliyor sesi.
- züleyha abla yine yanık yanık okuyor..
diyor hacer kadın ve oracıkta birkaç anı gözünün önünde canlanıveriyor ama sonra tekrar işine dönüyor.
kadınlar arasında cok büyük bir koşuşturmaca hakim. var güçleriyle çalışıyorlar. dokuma tezgahlarından "gııc, guuc" sesler yükseliyor. bu kadınların birazı abla, birazı ana, birazı nine.. herbirinin başka başka hayatı. ama bugünlerde ortak olan birşey var onlar için. kutsal olan birşey. bu kilimler güzel bir amaç için dokunuyor. güzel bir amaç için işliyor parmaklar..
.
.
.
.
bayram havası hakim bugün tezgahlarda. büyük kermes geldi çattı işte.. ablalar,anneler, nineler hepsinin de gözlerinin içi gülüyor. el emeği kilimlerin büyük bir kısmının alıcılarını bulmasıyla mutluluk üçe- beşe katlanıyor.
ve günün o en çok beklenen anı gelip çatıyor. selime kadın el emeği ile süslenmiş kürsüden bakıp şöyle bir gülümsüyor önce ve peşinden de beklenen konuşmasını yapıyor.
"-......... bu çocuklarımız artık sokaklarda yatmayacak, içleriniz rahat olsun, burada kazanılan paralar gitmesi gereken yerlere gidecek........sizleri seviyoruz bizim güzel çocuklarımız.."
kadınların, ziyaretçilerin, hatta tezgahların, kilimlerin taa içine akan, bir büyük şey var bugün.ne mi?
adı: mutluluk
soyadı:emek
***
emek vermek güzeldir, karşılığını birgün mutlaka alırsınız. ama güzel olana emek vermek çok daha güzeldir. karşılığında mutlaka mutluluk alırsınız. hep güzel olana emek vermek dileğiyle..
